دانش از alloys

تعریف از آلياب: به اصطلاح آليايي به ماده فلزي اطلاق مي شود که در اثر همجوشي دو يا چند عنصر فلزي شکل گرفته است. عملکرد اجسام فلزی مختلف فیوز شده بسیار بهتر از عملکرد عناصر فلزی خالص است. بنابراین چه در زندگی ما باشد و چه در کار، مواد فلزی متعلق به محصولات alloy است.

انواع ساختار از آلياء: آلياء بين فلزی، آلياء مخلوط، آلياء محلول جامد.

یک: آلياء بين فلزی: به آلياءي اطلاق مي شود که در آن اجزا با هم ترکيب تشکيل مي دهند. مانند: برنجی که از مس و روی تشکیل شده است.

دو: Alloys مخلوط. هنگامی که آلياژ مايع جامد می شود، اجزای آلياژ به طور جداگانه متبلور می شوند، مانند هدر، آلياژ بيشموت-کادميوم و غيره.

سه: alloy محلول جامد. آلي هايي که محلول هاي جامد را تشکيل مي دهند وقتي آليفر مايع جامد مي شود، مانند آلي هاي طلا و نقره؛

خواص Alloy:

یک: سختی به طور کلی بیشتر از هر فلزی در ترکیب آن است.

دو: نقطه ذوب اغلب آلي ها پايين تر از نقطه ذوب هر يک از فلزات تشکيل دهنده در اجزاي آنهاست.

سه: مقاومت در برابر خوردگی قوی.

چهار: هدایت الکتریکی و هدایت حرارتی این فلز از هر فلز جزء پایین تر است.

آلياگ هاي معمولي: سرب پزشكي، هدر دماي پايين، آليوالي روي با دماي پايين، آليوالي سرب قلع، آليوالي قلع، فولاد منگنز، فولاد ضد زنگ، برنج، برنز، کوپرونيکل، هدر، دورالومين.