خواص از مواد سرب قلع

مهم ترین آليوال های مبتنی بر سرب، آليهای سرب-قلع هستند. این فلز دارای یک درشگر فلزی خاکستری روشن است، نرم تر است، و دارای متخلخل پایین تری نسبت به یک لایه سرب یا قلع است. اختلاف پتانسیل الکترود استاندارد بین سرب و قلع تنها ۱۰mV است، و بیش از حد توان هیدروژن بالا است، بنابراین می توان آن را در یک محلول آبکاری اسید قوی ساده هم بار کرد. این تنها نیاز به کنترل نسبت غلظتیون سرب و قلع و چگالی فعلی برای به دست آوردن هر ترکیب alloy. آبکاری های Alloy، کارایی فعلی آن نزدیک به ۱۰۰٪ است.

محلول آبکاری با استفاده از محلول آبکاری با استفاده از محلول های آبکاری فلوروبورات، سولفامات، فنل سولفونات، آلکانولسولفونات و سیترات در تولید استفاده شده است.

ساختار متالوگرافيک آليوالي سرب-قلع محلول جامد فوق اشباع است، اما دگرگوني فاز به تدريج در طول ذخيره ظاهر خواهد شد. در برخی موارد خاص قطعات نیز ترکیبات بین فلزی با بستر تشکیل خواهند داد، مانند قلع و مس. هنگامی که این ویژگی دارای الزامات ویژه ای است، یک لایه جداسازی میانی باید بین بستر و لایه آبکاری از نوع سرب-قلع اضافه شود.

نقطه ذوب از فلز قلع سرب پایین تر از قلع خالص و سرب خالص است و مزایای برجسته آن این است که متخلخل و قابلیت فروش آن بهتر از فلز تک است. اگر پوشش قلع خالص برای مدت طولانی قرار داده شود، کریستال های سوزن مانند (ویسکر قلع) بر روی سطح رشد خواهند کرد که می تواند باعث ایجاد مدارهای کوتاه شود؛ همچنین می تواند "طاعون قلع" را در دماهای پایین تولید کند. تا زمانی که ۲٪ تا ۳٪ سرب به قلع خالص اضافه شود، این پدیده به راحتی رخ نمی دهد. بنابراین این پوشش مهم ترین پوشش قابلیت فروش در قطعات الکترونیکی است.

آلي هاي سرب-قلع با محتواي مختلف قلع خواص و استفاده هاي متفاوتي دارند. معمولاً استفاده از آلياژهای مختلف سرب-قلع با توجه به ترکيب های مختلف آلياژی که در بر دارند تعيين می شود.

ترکیب سرب و قلع در پایین ترین نقطه یوتکتیک (۱۸۳ درجه سانتی گراد) ۶۱٫۹٪ قلع و ۳۸٫۱٪ سرب است. در این زمان، این alloy بزرگترین قدرت و قابلیت خیس کردن را دارد. از این رو بیشتر پوشش های جریانی با استفاده از 60 درصد قلع و 40 درصد سرب استفاده می کنند. پوشش آلي .